ولسوالی کشک رباط‌سنگی ولسوالی کشک رباط‌سنگی یکی از ولسوالی‌های مهم و استراتژیک در شمال ولایت هرات می‌باشد. این ولسوالی که در فاصله تقریبی ۰۶ کیلومتری از شهر هرات موقعیت دارد، در گذشته جزئی از ولسوالی کشک بزرگ بود، اما با گذشت زمان و نیاز به تقسیمات اداری دقیق‌تر، به دو ولسوالی مجزا به‌نام‌های کشک رباط‌سنگی و کشک کهنه تفکیک شده‌اند. کشک رباط‌سنگی با مساحت حدود ۳۲۹٬۲ کیلومتر مربع، از ولسوالی‌های وسیع هرات محسوب می‌شود و مرکز آن در ارتفاع تقریبی ۰۰۴٬۱ متر از سطح دریا قرار دارد. هم‌مرز بودن این ولسوالی با کشور ترکمنستان، آن را به یکی از نقاط مرزی با اهمیت در غرب افغانستان تبدیل کرده است. بندر ترقُندی که یکی از گذرگاه‌های رسمی و بین‌المللی میان افغانستان و ترکمنستان است، در همین ولسوالی واقع شده و نقش مهمی در بازرگانی و ترانزیت کالا ایفا می‌کند. نفوس و زبان براساس برآوردها، جمعیت ولسوالی کشک رباط‌سنگی حدود ۰۹۳٬۵۳۱ نفر می‌باشد. ساکنان این ولسوالی عمدتاً فارسی‌زبان (دری) هستند و اکثریت آن‌ها پیرو مذهب حنفی می‌باشند. مردم این منطقه به داشتن روحیه‌ای مهمان‌نواز، متدین و فرهنگ‌دوست شهرت دارند. روستاها و قریه‌ها ولسوالی کشک رباط‌سنگی دارای حدود ۰۸۱ قریه رسمی و غیررسمی می‌باشد که در مناطق مختلف آن پراکنده‌اند. بسیاری از این قریه‌ها قدمت تاریخی دارند و برخی نیز در مجاورت مرز قرار گرفته‌اند. ارتباطات میان قریه‌ها از طریق جاده‌های فرعی و خاکی برقرار است، اگرچه در سال‌های اخیر پروژه‌هایی جهت بهبود زیرساخت‌ها و راه‌سازی نیز اجرا شده است. اقتصاد و معیشت اقتصاد مردم ولسوالی عمدتاً بر پایه زراعت و مالداری استوار است. زمین‌های حاصل‌خیز، جریان آب رودخانه‌ها و آب‌وهوای مناسب، شرایطی را برای کشت گندم، جو، نخود، عدس و سایر محصولات فراهم کرده است. همچنان دامداری، پرورش گوسفند، بز و گاو در این ولسوالی رواج گسترده دارد. در کنار فعالیت‌های کشاورزی، برخی خانواده‌ها به تجارت مرزی و بازرگانی کوچک مشغول‌اند، به‌ویژه در نزدیکی بندر ترقندی که فرصت‌هایی برای مبادلات اقتصادی فراهم آورده است. فرهنگ، آموزش و ورزش باشندگان کشک رباط‌سنگی به مسائل فرهنگی و هنری اهمیت زیادی می‌دهند. شب‌نشینی‌ها، مشاعره‌ها، محافل دینی و ادبی از جمله فعالیت‌های معمول فرهنگی در این ولسوالی هستند. علاقه‌مندی به ورزش‌هایی چون والیبال، فوتبال و ورزش‌های بومی مانند بزکشی در میان جوانان رواج دارد. در بخش آموزش، این ولسوالی دارای تعدادی مکاتب ابتدایی، متوسطه و لیسه می‌باشد، اما هنوز هم بسیاری از مناطق دورافتاده با کمبود امکانات آموزشی مواجه‌اند. اهمیت استراتژیک هم‌مرزی با ترکمنستان و وجود گذرگاه رسمی ترقندی باعث شده که این ولسوالی از نظر سیاسی، اقتصادی و امنیتی جایگاه ویژه‌ای در میان ولسوالی‌های ولایت هرات داشته باشد. به همین دلیل، در سال‌های اخیر نهادهای دولتی و سازمان‌های بین‌المللی پروژه‌هایی برای بهبود امنیت، انکشاف زراعت، آموزش و خدمات بهداشتی در این منطقه اجرا کرده‌اند.

ولسوالی گذره ولسوالی گذره یکی از ولسوالی‌های مهم و تاریخی ولایت هرات در غرب افغانستان است که در نزدیکی مرکز شهر هرات قرار دارد. این ولسوالی به‌دلیل موقعیت جغرافیایی راهبردی، پیشینه‌ی فرهنگی غنی، و نزدیکی به جاده‌های اصلی کشور، همواره از جایگاه ویژه‌ای در میان ولسوالی‌های دیگر برخوردار بوده است. موقعیت جغرافیایی ولسوالی گذره ولسوالی گذره در بخش مرکزی ولایت هرات، در غرب افغانستان قرار دارد و یکی از ولسوالی‌های مهم این ولایت به‌شمار می‌رود. این ولسوالی از شمال با شهر هرات، از غرب با ولسوالی زنده‌جان، از جنوب با ولسوالی ادرسکن و از شرق با ولسوالی انجیل هم‌مرز است. نزدیکی آن به شهر هرات باعث شده تا گذره نقش مهمی در تبادلات اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی منطقه ایفا کند. جمعیت و ساختار اجتماعی ولسوالی گذره جمعیت ولسوالی گذره ترکیبی از اقوام مختلف است که با زبان فارسی دری سخن می‌گویند. مردم این ولسوالی به مهمان‌نوازی، دیانت، و همبستگی اجتماعی شناخته می‌شوند. پوشش‌های سنتی، برگزاری مراسم‌ فرهنگی و مذهبی و همچنین فعالیت‌های اجتماعی در مساجد و محافل عمومی بخش مهمی از زندگی روزمره این مردم را تشکیل می‌دهد. ظرفیت‌های اقتصادی اقتصاد ولسوالی گذره بیشتر بر پایه کشاورزی، دامداری و باغداری استوار است. زمین‌های حاصلخیز، آب کافی از کانال‌های آبیاری و چاه‌ها، و تجربه کشاورزان محلی زمینه‌ای مناسب برای تولید محصولاتی چون گندم، جو، انگور، خربزه و سبزیجات فراهم کرده است. باغداری نیز به‌ویژه در مناطق اطراف، توسعه یافته و موجب اشتغال‌زایی شده است. افزون بر این، برخی صنایع دستی مانند قالین‌بافی و گلیم‌بافی نیز در میان زنان و خانواده‌ها رواج دارد که نقش مهمی در اقتصاد خانوادگی ایفا می‌کند. جاذبه‌های فرهنگی و طبیعی با وجود نزدیکی به شهر، ولسوالی گذره دارای طبیعت زیبا و دست‌نخورده است. مناطق سبز، زمین‌های کشاورزی گسترده، و باغستان‌های فراوان، فضای دلپذیری برای گردشگری محلی ایجاد کرده‌اند. همچنین در برخی مناطق، امکان کوه‌پیمایی سبک و طبیعت‌گردی وجود دارد. همچنین برخی مکان‌های تاریخی و مذهبی در این ولسوالی وجود دارد که مورد توجه مردم محل و زائران است. ولسوالی گذره با ترکیبی از طبیعت زیبا، زمین‌های حاصل‌خیز، فرهنگ غنی و نزدیکی به مرکز شهر، یکی از مناطق مستعد توسعه در ولایت هرات به‌شمار می‌رود. با تقویت زیرساخت‌ها و حمایت از پروژه‌های توسعه‌ای، این ولسوالی می‌تواند نقش مهمی در رشد اقتصادی و فرهنگی منطقه ایفا کند.

ولسوالی زنده‌جان ولایت هرات در غرب افغانستان، با تنوع اقلیمی و جغرافیایی خود، یکی از ولایات برجسته از نظر منابع طبیعی و جاذبه‌های بکر گردشگری به‌شمار می‌رود. ولسوالی‌های زنده‌جان و قوریان، به‌ویژه در نواحی مرزی خود، دارای مناظری چشم‌نواز، منابع آبی ارزشمند، و پوشش گیاهی طبیعی هستند که می‌توانند بستر مناسبی برای توسعه گردشگری روستایی و بوم‌گردی فراهم کنند. در این مقاله، به بررسی موقعیت، ظرفیت‌ها و وضعیت فعلی دو منطقه مهم بند قوریان و جنگل زنده‌جان پرداخته می‌شود؛ مناطقی که به‌دلیل موقعیت جغرافیایی، فرهنگ بومی، و طبیعت خاص خود، مورد توجه اهالی و علاقه‌مندان به طبیعت‌گردی قرار گرفته‌اند. موقعیت جغرافیایی و راه‌های دسترسی بند قوریان در نقطه مرزی میان ولسوالی‌های زنده‌جان و قوریان قرار دارد و در حدود ۰۳ تا ۵۳ کیلومتری مرکز شهر هرات واقع شده است. مسیر دسترسی به این منطقه از طریق جاده پل هاشمی امکان‌پذیر است و طی کردن این مسیر با وسایل نقلیه شخصی در کمتر از یک ساعت میسر است. جنگل زنده‌جان که در لهجه محلی به نام “قُروق” شناخته می‌شود، در قلب ولسوالی زنده‌جان قرار دارد. این منطقه به‌دلیل دارا بودن پوشش گیاهی نسبتاً متراکم و زمین‌های حفاظت‌شده، جایگاهی خاص در بین مردم محلی دارد. بند قوریان: منبعی برای کشاورزی و زیبایی طبیعی بند قوریان یکی از منابع مهم تأمین آب در مناطق غربی ولایت هرات است. این بند که با آب طبیعی تغذیه می‌شود، نقش کلیدی در آبیاری زمین‌های کشاورزی در ولسوالی‌های قوریان، کهسان و حتی بخش‌هایی از انجیل دارد. علاوه بر کارکرد اقتصادی، بند قوریان از منظر طبیعی نیز حائز اهمیت است؛ چشم‌انداز کوه‌های اطراف، انعکاس نور در آب و سکوت دلنشین فضا، آن را به مکانی مناسب برای استراحت و طبیعت‌گردی تبدیل کرده است. جنگل زنده‌جان (قُروق): فضای سبز حفاظت‌شده اصطلاح «قُروق» در گویش محلی هرات به محوطه‌ای گفته می‌شود که به‌صورت موقت یا دائمی توسط مردم یا نهادهای محلی محافظت می‌شود. در این مناطق، برداشت از منابع طبیعی مثل چوب یا گیاهان محدود یا ممنوع است. جنگل زنده‌جان به‌عنوان یکی از نمونه‌های قروق، دارای پوشش گیاهی طبیعی، زمین‌های سرسبز، و فضایی مناسب برای گردهمایی‌های خانوادگی و دوستانه است. فرهنگ، مردم و مهمان‌نوازی یکی از ویژگی‌های مهم این مناطق، فرهنگ غنی مردم محلی است. در جریان بازدید از این مناطق، برخورد صمیمی مردم، پوشش سنتی، آماده‌سازی غذاهای محلی مانند نان تنوری، گوشت لند و چای زعفرانی، نشان‌دهنده مهمان‌نوازی و اصالت فرهنگی ساکنین است. بسیاری از این افراد همچنان به صنایع دستی مانند بافت نمد مشغول‌اند که نه‌تنها جنبه فرهنگی دارد بلکه از نظر اقتصادی نیز برای خانواده‌ها مفید است. فرصت‌های گردشگری و تفریحی با وجود زیبایی‌های طبیعی و فضای باز، این مناطق هنوز از زیرساخت‌های مناسب گردشگری برخوردار نیستند. با این حال، امکان انجام فعالیت‌هایی چون: طبیعت‌گردی و کمپینگ عکاسی از مناظر طبیعی و حیات وحش معرفی غذاهای بومی نمایش صنایع دستی پیاده‌روی و ورزش صبحگاهیدر این مناطق وجود دارد و در صورت برنامه‌ریزی درست می‌تواند به جذب گردشگران داخلی و حتی بین‌المللی کمک کند. چالش‌ها و نیازها با وجود ظرفیت‌های فراوان، مناطق بند قوریان و جنگل زنده‌جان با چالش‌هایی نیز مواجه هستند: نبود جاده‌های آسفالت‌شده و دسترسی دشوار در فصول بارندگی کمبود سرویس‌های بهداشتی و خدمات عمومی آلودگی محیط‌زیست ناشی از زباله‌گذاری غیرمسئولانه عدم آگاهی برخی بازدیدکنندگان نسبت به اهمیت حفاظت از طبیعت پیشنهادها و راهکارها برای حفظ و توسعه این مناطق، پیشنهادهای زیر قابل طرح است: بهبود زیرساخت‌های جاده‌ای و نصب تابلوهای راهنما ایجاد کمپ‌های تفریحی یا اقامت‌گاه‌های بومی با همکاری مردم محل برگزاری تورهای آموزشی با موضوع حفاظت از محیط‌زیست افزایش آگاهی مردم از طریق رسانه‌ها و شبکه‌های اجتماعی ایجاد همکاری بین نهادهای دولتی و مردم محلی برای حفظ قروق مناطق طبیعی مانند بند قوریان و جنگل زنده‌جان، سرمایه‌های ارزشمند جغرافیایی، زیست‌محیطی و فرهنگی ولایت هرات هستند. حفظ این سرمایه‌ها و استفاده آگاهانه از آن‌ها، نه‌تنها می‌تواند به توسعه پایدار منطقه کمک کند بلکه موجب افزایش نشاط اجتماعی، تقویت فرهنگ بومی، و گسترش گردشگری در سطح ملی و بین‌المللی خواهد شد.

ولسوالی پشت‌زرغون ولایت هرات ولسوالی پشت‌زرغون یکی از ولسوالی‌های مهم ولایت هرات در غرب افغانستان است که با داشتن پیشینه‌ای غنی از نظر فرهنگی، اقتصادی و جغرافیایی، جایگاهی خاص در میان مناطق مختلف این ولایت دارد. این ولسوالی در حدود ۵۴ تا ۵۶ کیلومتری شرق مرکز هرات موقعیت دارد و به دلیل ویژگی‌های طبیعی و مردمان پرتلاش آن، همواره مورد توجه قرار داشته است. موقعیت جغرافیایی و مرزها پشت‌زرغون در میان ولسوالی‌های مهم ولایت هرات قرار دارد. این ولسوالی از سمت شمال به ولسوالی انجیل، از غرب به ولسوالی گذره، از جنوب به ولسوالی ادرسکن و از شرق به ولسوالی‌های چشت شریف و اوبه محدود می‌شود. این موقعیت جغرافیایی، پشت‌زرغون را به حلقه ارتباطی میان شرق و مرکز ولایت هرات بدل کرده است. ولسوالی متشکل از قریه‌جات متعددی چون شاه‌آباد بلوچ‌ها، پارن‌جان، بندآباد و دیگر مناطق سرسبز و مسکونی است. ترکیب قومی و زبان جمعیت ولسوالی پشت‌زرغون عمدتاً از اقوام فارسی‌زبان (دری) و پشتون تشکیل شده‌است. در برخی مناطق مانند قریه شاه‌آباد، قوم بلوچ نیز زندگی می‌کنند. زبان‌های رایج در میان مردم دری و پشتو است و گویش‌های محلی نیز در برخی مناطق دیده می‌شود. با آن‌که اقوام مختلف در ولسوالی زندگی می‌کنند، اما وحدت اجتماعی و همزیستی مسالمت‌آمیز در میان آن‌ها برقرار است. فرهنگ و آداب محلی مردم پشت‌زرغون به فرهنگ سنتی و اسلامی خود پایبند هستند. مراسم‌های اجتماعی مانند خواستگاری، شیرینی‌خوری، عروسی و مهمانی‌ها با رعایت آداب و رسوم خاص محلی برگزار می‌شود. مهمان‌نوازی، احترام به بزرگان، و کمک به همسایه‌ها از ویژگی‌های فرهنگی مردم این ولسوالی است. زنان در کنار مردان در امور خانه، زراعت و حتی گاهی صنایع دستی سهم فعال دارند. وضعیت اقتصادی و اشتغال اقتصاد مردم ولسوالی عمدتاً بر پایه زراعت و مالداری استوار است. محصولات کشاورزی مانند گندم، جو، ماش، ترکاری و زعفران در زمین‌های حاصل‌خیز این منطقه کشت می‌شود. تولید زعفران در سال‌های اخیر افزایش یافته و به‌عنوان یکی از منابع مهم درآمدی خانواده‌ها تبدیل شده‌است. از لحاظ مالداری، پرورش گوسفند، بز و گاو در میان مردم رایج است. برخی خانواده‌ها همچنان به تولید گوشت لند (گوشت خشک‌شده زمستانی) نیز مشغول هستند که از خوراک‌های محلی ارزشمند به حساب می‌آید. علاوه بر زراعت، برخی ساکنان ولسوالی در مشاغلی چون آهنگری، خیاتی، بایسکل‌سازی، نانوایی، فروش میوه و گل، و لوازم خانگی مشغول‌اند. این مشاغل کوچک نقش مهمی در تأمین نیازهای روزمره خانواده‌ها ایفا می‌کند. بازار محلی ولسوالی پشت‌زرغون دارای یک بازار فعال و کوچک است که به‌صورت روزانه یا هفتگی فعالیت دارد. در این بازار انواع مواد غذایی، دوا، لباس، میوه، گل، لوازم عروسی و لوازم منزل خرید و فروش می‌شود. حضور مردم از قریه‌های اطراف در بازار نشان‌دهنده پیوند اقتصادی میان ساکنان مناطق مختلف این ولسوالی است. خدمات عمومی و چالش‌ها یکی از چالش‌های مهم ولسوالی، نبود برق دولتی در بیشتر مناطق آن است. در عوض، مردم از سیستم‌های انرژی خورشیدی (سولری) استفاده می‌کنند که در بسیاری موارد نمی‌تواند تمام نیازهای خانواده را برطرف سازد. با آن‌که امنیت در ولسوالی نسبتاً خوب است، اما نبود مراکز صحی کافی، مراکز آموزشی با کیفیت، و دسترسی محدود به منابع حیاتی مانند برق و آب صحی، از مشکلاتی است که مردم با آن مواجه‌اند. ولسوالی پشت‌زرغون با وجود تمام چالش‌ها، از مناطق مهم و با استعداد ولایت هرات به شمار می‌رود. مردم سخت‌کوش، منابع زراعتی مناسب، و فرهنگ غنی این ولسوالی را به نقطه‌ای ارزشمند در نقشه اجتماعی و اقتصادی ولایت تبدیل کرده‌است. رسیدگی بیشتر دولت و نهادهای حمایتی می‌تواند زمینه‌ساز رشد و توسعه پایدار در این منطقه گردد.

ولسوالی انجیل هرات: موقعیت استراتژیک و اهمیت منطقه‌ای ولسوالی انجیل در ولایت هرات، یکی از ولسوالی‌های مهم و تاریخی افغانستان است که به دلیل موقعیت جغرافیایی خاص خود، جایگاهی ویژه در منطقه دارد. این ولسوالی از جنوب به گذره و از شمال به ولسوالی کروخ محدود شده و به عنوان یک نقطه اتصال کلیدی میان شهر هرات و دیگر مناطق اطراف عمل می‌کند. موقعیت استراتژیک انجیل باعث شده است که این منطقه به مرکزی مهم برای ارتباطات جاده‌ای و تبادلات تجاری تبدیل شود. شاهراه هرات-کابل و تأثیر آن بر اقتصاد محلی یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های ولسوالی انجیل، عبور شاهراه اصلی هرات-کابل از مرکز این ولسوالی است. این شاهراه مهم علاوه بر تسهیل حمل‌ونقل بین شهری و بین‌ولسوالی، نقش موثری در توسعه اقتصاد محلی ایفا می‌کند. وجود این مسیر ارتباطی استراتژیک سبب شده تا فعالیت‌های تجاری در انجیل رونق یافته و فرصت‌های شغلی برای مردم محلی افزایش یابد. همچنین این شاهراه، انجیل را به دیگر نقاط افغانستان و بازارهای بزرگ‌تر متصل می‌سازد که به نفع رشد اقتصادی منطقه است. مناظر طبیعی و جغرافیای متنوع انجیل ولسوالی انجیل دارای تنوع چشم‌گیر در چشم‌اندازهای طبیعی است. این منطقه ترکیبی از زمین‌های کشاورزی حاصلخیز و بیابان‌های وسیع و خشک می‌باشد که هرکدام زیبایی و ویژگی‌های خاص خود را دارند. دشت خواجه‌آمری، یکی از مناظر دیدنی و نفس‌گیر این ولسوالی است که با چشم‌اندازهای طبیعی و پوشش گیاهی متنوع، توجه گردشگران و محلی‌ها را به خود جلب می‌کند. این تنوع جغرافیایی، علاوه بر زیبایی‌های طبیعی، فرصتی مناسب برای کشاورزی و توسعه سایر فعالیت‌های اقتصادی محسوب می‌شود. کشاورزی و فعالیت‌های اقتصادی اقتصاد ولسوالی انجیل عمدتاً بر پایه کشاورزی استوار است و این بخش نقش بسیار مهمی در زندگی مردم دارد. کشاورزان انجیل محصولات متنوعی مانند گندم، جو، میوه‌های متنوع و سایر محصولات زراعی را کشت می‌کنند که بخش عمده‌ای از نیازهای غذایی منطقه را تأمین می‌کند. علاوه بر کشاورزی، نزدیکی به شهر هرات فرصت‌های تجاری و بازاریابی برای کشاورزان فراهم کرده است تا محصولات خود را به بازارهای بزرگ‌تر عرضه کنند و درآمد خود را افزایش دهند. تلاش‌های حکومت محلی برای توسعه و امنیت در سال‌های اخیر، حکومت محلی ولسوالی انجیل توجه ویژه‌ای به توسعه زیرساخت‌ها و ارتقای امنیت داشته است. اقدامات متعددی در زمینه بهبود راه‌ها، ایجاد امکانات بهداشتی و خدماتی، و افزایش امنیت انجام شده تا شرایط زندگی مردم بهبود یابد. این تلاش‌ها باعث شده تا منطقه از ثبات بیشتری برخوردار باشد و زمینه برای رشد و توسعه پایدار فراهم گردد. بهبود امنیت نیز نقش مهمی در جذب سرمایه‌گذاری و فعالیت‌های اقتصادی داشته است. توسعه آموزش و فرصت‌های جوانان یکی از محورهای مهم توسعه در ولسوالی انجیل، ارتقای سطح آموزش است. مؤسسات آموزشی مختلفی در این ولسوالی فعالیت دارند و مدارس و دانشکده‌های کوچکی برای جوانان و دانش‌آموزان فراهم شده است. این مؤسسات با ارائه آموزش‌های کیفی و ایجاد فرصت‌های یادگیری مناسب، به پیشرفت فرهنگی و اجتماعی منطقه کمک می‌کنند و نقش مؤثری در توانمندسازی نسل جوان ایفا می‌کنند. ولسوالی انجیل در ولایت هرات به واسطه موقعیت استراتژیک، تنوع طبیعی، اقتصاد پویا و حکومت‌داری متعهد، یکی از مناطق کلیدی و مهم این ولایت به شمار می‌رود. این ولسوالی با بهره‌مندی از راه‌های ارتباطی مهم و فرصت‌های اقتصادی متنوع، نقش مهمی در توسعه منطقه‌ای و اتصال اقتصادی شهر هرات به سایر نقاط افغانستان دارد. با ادامه تلاش‌های توسعه‌ای در بخش‌های زیرساخت، امنیت و آموزش، آینده روشنی برای این ولسوالی پیش‌بینی می‌شود که می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی مردم و ارتقای سطح رفاه کمک کند.

موقعیت جغرافیایی اوبه ولسوالی اوبه یکی از مناطق بسیار قدیمی ولایت هرات است که در ۶۹ کیلومتری شرق مرکز هرات قرار دارد. این ولسوالی ۰۴۲۲ کیلومتر مربع مساحت دارد و مرکز آن در ارتفاع ۵۷۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. حدود اربعه اوبه به شرح زیر است: شمال: ولسوالی قادس، ولایت بادغیس جنوب و شرق: ولسوالی فرسی جنوب غرب: ولسوالی ادرسکن غرب: ولسوالی‌های کشک و پشتون زرغون پیشینه تاریخی و علت نام‌گذاری بر اساس روایت‌ها، اوبه از جمله نخستین قصباتی‌ست که بعد از فوشنج (پوشنگ) و پیش از شهر فعلی هرات شکل گرفته است. در یکی از منابع تاریخی آمده است که گروهی از رعایای تمارس دیوبند پس از فرار از ظلم و ستم به مکانی به نام اوبه رسیدند و در آنجا شهری آباد و خوش‌منظره بنا کردند. در روایتی دیگر، گفته شده که در زمان سلطان سکندر مقدونی (در حدود ۳۳۰ پیش از میلاد)، این منطقه ترمیم شده و به دلیل سرسبزی و هوای خوش، مورد توجه ویژه قرار گرفت. بنا بر داستانی، هنگامی‌که سکندر از درباری‌اش درباره این منطقه پرسید، وی پاسخ داد: «او به است»، و از آن پس این محل به «اوبه» معروف شد. جمعیت، زبان و مذهب ولسوالی اوبه جمعیت و ساختار اجتماعی ولسوالی اوبه دارای جمعیتی حدود ۰۵۱ هزار نفر است که در بیش از ۰۵۲ روستا و قریه رسمی و غیررسمی سکونت دارند. ساختار اجتماعی این ولسوالی بیشتر روستایی و سنتی است و خانواده‌ها معمولاً به‌صورت گسترده یا چند نسلی زندگی می‌کنند. روابط اجتماعی در این منطقه مبتنی بر خویشاوندی، احترام به بزرگان، و همکاری اجتماعی در کارهای زراعتی، ساختمانی و مراسم مذهبی است. مردم این ولسوالی مهمان‌نواز، متواضع و پیوند قوی با سنت‌ها و آداب فرهنگی خود دارند. زبان زبان اصلی مردم ولسوالی اوبه فارسی دری است و اکثریت اهالی به این زبان با لهجه خاص خود صحبت می‌کنند. لهجه دری مردم اوبه بسیار شیوا، نرم و غنی از واژگان اصیل فارسی است، که آن را در مقایسه با لهجه‌های دیگر مناطق متمایز می‌سازد. این لهجه به‌نوعی حالت شعری و آهنگین دارد و بسیاری از واژگان کهن فارسی هنوز در گفتار مردم اوبه کاربرد دارند. در برخی قریه‌ها و مناطق خاص، اقلیتی از مردم نیز به زبان پشتو صحبت می‌کنند، به‌ویژه در روستاهای نزدیک به مرزهای ولایت بادغیس یا در نتیجه ازدواج‌های بین‌قومی. مذهب اکثریت قریب‌به‌اتفاق مردم اوبه پیرو مذهب سنی حنفی هستند و عبادات و مراسم دینی‌شان بر پایه فقه حنفی انجام می‌گیرد. فرهنگ اسلامی عمیقاً در زندگی روزمره مردم ریشه دارد و مساجد، تکایا و مکان‌های مذهبی نقش بسیار مهمی در اجتماع و تربیت دینی ایفا می‌کنند. در گذشته نیز اقلیت‌هایی از دیگر مذاهب در این ولسوالی حضور داشتند: اهل تشیع: برخی خانواده‌های شیعه تا چند دهه پیش در اوبه زندگی می‌کردند اما به مرور به شهر هرات مهاجرت کرده‌اند. یهودیان: تا دهه ۰۶۳۱ خورشیدی، گروهی از یهودیان در بازار اوبه مشغول تجارت بودند. سیک‌ها: که در گذشته به‌عنوان طبیبان یونانی یا «حکیم‌جی» شناخته می‌شدند. قزاق‌ها: تا دهه ۰۷۳۱ در اوبه ساکن بودند و سپس به شهر هرات یا کشور قزاقستان کوچ کردند. تنوع فرهنگی و زبانی گرچه اکثریت مردم اوبه مسلمان و فارسی‌زبان‌اند، اما این منطقه به‌واسطه حضور اقوام مختلف در طول تاریخ، همواره دارای یک نوع تنوع فرهنگی و مدارا با اقلیت‌ها بوده است. این امر باعث شده تا فرهنگ اوبه غنی‌تر، پیچیده‌تر و پذیرا‌تر باشد. آب و هوا آب‌و‌هوای اوبه در طول سال متغیر است: بهار: هوای دل‌انگیز و معتدل تابستان: معتدل پاییز: نیمه‌سرد زمستان: نسبتاً سرد با برف و یخبندان منابع آبی و کشاورزی اوبه به سبب عبور رودخانه کیگان و دریای هریرود از آن، به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم می‌شود. بیش‌تر زمین‌های کشاورزی از طریق دریای هریرود آبیاری می‌گردند. زمین آبی: ۶۸ هزار جریب زمین للمی: ۷۸ هزار جریب باغات میوه: ۰۰۴۸ جریب (شامل باغ انگور و سایر میوه‌ها) محصولات و مشاغل حدود ۵۸٪ از مردم اوبه به کشاورزی و دامداری مشغول‌اند و ۵۱٪ اهل کسبه هستند. محصولات زراعتی اصلی: غلات: گندم، جو، برنج حبوبات: ماش، لوبیا، نخود، کرابی میوه‌جات: انگور، خربوزه، هندوانه، سیب، زرشک سبزیجات: بادمجان، بامی، کچالو، پیاز، گوجه زعفران و چهار مغز نیز از تولیدات ارزشمند منطقه‌اند.

بند پاشدان نگینی نوظهور در قلب طبیعت هرات در قلب ولایت هرات، جایی در حدود ۰۲ کیلومتری غرب این شهر تاریخی، جاذبه‌ای نوظهور در حال درخشش است: بند پاشدان. این بند که از پروژه‌های عمرانی مهم در سال‌های اخیر افغانستان محسوب می‌شود، اکنون به یکی از محبوب‌ترین مکان‌های تفریحی برای مردم محلی و گردشگران داخلی تبدیل شده است. زیبایی طبیعی، هوای پاک، آرامش و چشم‌اندازهای منحصربه‌فرد کوه و آب، بند پاشدان را به یک مقصد بی‌نظیر برای طبیعت‌گردان بدل کرده است. آرامش، زیبایی بند پاشدان بازدید از بند پاشدان به‌منزله‌ی ورود به دنیایی آرام، دور از شلوغی زندگی شهری است. وقتی از جاده هرات به سمت غرب حرکت می‌کنی، با هر کیلومتر نزدیک‌تر شدن به بند، آسمان بازتر، هوا پاک‌تر و طبیعت زیباتر می‌شود. به‌ویژه در فصل‌های بهار و تابستان، ترکیب رنگ آبی آب دریاچه با سبز کوهستان‌ها، چشم هر بیننده‌ای را مسحور می‌کند. فعالیت‌هایی برای تمام سلیقه‌ها این بند فرصت‌های متنوعی برای تفریح و لذت بردن در دل طبیعت فراهم می‌کند: پیاده‌روی و کوه‌نوردی: مسیرهای اطراف بند برای قدم‌زدن، تماشای غروب آفتاب و عکاسی بسیار مناسب‌اند. کمپینگ: بسیاری از خانواده‌ها چادر برپا کرده و شب را در دل طبیعت سپری می‌کنند. پخت‌وپز و غذاهای محلی: کباب، بریانی، و غذاهای سنتی در فضای آزاد طعمی فراموش‌نشدنی دارند. دسترسی به بستنی و تنقلات: فروشندگان محلی با انواع بستنی‌های خوشمزه، نوشیدنی و خوراکی‌های سنتی پذیرای مهمانان هستند. عکاسی حرفه‌ای و خانوادگی: مناظر طبیعی بند، زمینه‌ای عالی برای ثبت خاطرات تصویری فراهم می‌کند. نظافت و مسئولیت‌پذیری اجتماعی یکی از ویژگی‌هایی که بارها از زبان بازدیدکنندگان شنیده می‌شود، اهمیت حفظ پاکیزگی بند پاشدان است. بسیاری از خانواده‌ها با خود کیسه‌های زباله می‌آورند، از ریختن زباله در محیط خودداری می‌کنند و به دیگران نیز توصیه می‌کنند همین‌گونه عمل کنند. بند پاشدان فقط یک مکان تفریحی نیست؛ بلکه یک میراث طبیعی است که باید برای نسل‌های بعدی حفظ شود. نظرات مردم محلی درباره بند پاشدان در روزهای تعطیل، صدها خانواده به بند می‌آیند. یکی از بازدیدکنندگان می‌گوید: «ما با دوستان و خانواده آمده‌ایم تا عید قربان را اینجا بگذرانیم. فضای بسیار خوبی دارد، کباب درست کردیم، بچه‌ها بازی کردند، و روز خیلی خوبی را سپری کردیم.» فروشندگان محلی نیز از افزایش مشتریان و رونق بازارشان خوشحال‌اند. یکی از آن‌ها می‌گوید: «حدود 51 نوع بستنی داریم که خیلی‌ها دوست دارند. بند پاشدان باعث شده ما هم نانی پیدا کنیم.» ارزش استراتژیک و اقتصادی از نگاه اقتصادی، پاشدان نه تنها یک پروژه آبی است که آب مورد نیاز مناطق اطراف را تأمین می‌کند، بلکه تبدیل به منبع اشتغال و رونق گردشگری در منطقه شده است. افزایش بازدیدکنندگان باعث رشد کسب‌وکارهای کوچک، از جمله غرفه‌های خوراکی، کرایه قایق، فروش صنایع دستی، و راهنمایی گردشگران شده است. توصیه به گردشگران اگر قصد رفتن به بند را دارید، چند نکته مهم را فراموش نکنید: کفش راحت برای پیاده‌روی بیاورید لباس مناسب با فصل بپوشید آب آشامیدنی، مواد غذایی و کیسه زباله همراه داشته باشید از روشن کردن آتش در مناطق خطرناک خودداری کنید از محیط زیست محافظت کنید بند پاشدان؛ زیباترین هدیه طبیعت به مردم هرات در پایان، باید گفت که بند با طبیعت شگفت‌انگیز، امکانات مناسب برای تفریح و روحیه‌ی اجتماعی بالای مردم، به یکی از گوهرهای ارزشمند غرب افغانستان تبدیل شده است. اگر به دنبال تجربه‌ی آرامش، زیبایی، و لحظاتی فراموش‌نشدنی هستید، بند پاشدان مقصد بعدی شما خواهد بود.

هدیه برای عروس و داماد تخت جمعی یکی از رسم‌های زیبای مردم هرات است که پس از عروسی برگزار می‌شود. در این مراسم، اقوام و دوستان به خانه تازه‌داماد می‌آیند و برای عروس و داماد هدیه می‌آورند تا آغاز زندگی مشترکشان را با حمایت خانواده و فامیل جشن بگیرند. نکات مهم در آماده‌سازی هدیه برای تخت جمعی قبل از انتخاب و تهیه هدیه، به این نکات توجه کن: ظاهر هدیه مهم استحتماً هدیه‌ها را در سبد، جعبه یا بسته‌بندی‌های زیبا همراه با روبان، گل مصنوعی یا مقواهای رنگی تزئین کن. هماهنگی با اعضای خانوادهاگر چند نفر از یک خانواده می‌خواهند هدیه تهیه کنند، با هم هماهنگ باشند تا از خرید وسایل تکراری جلوگیری شود. سلیقه عروس یا داماد را در نظر بگیرمخصوصاً در مورد رنگ وسایل، مدل‌ها یا طرح‌هایی که قرار است در خانه استفاده شود. تناسب با میزان نزدیکیمعمولاً فامیل نزدیک (مثل خاله، عمه، خواهر، برادر، پدر و مادر) هدیه‌های سنگین‌تر و بزرگ‌تری می‌دهند، در حالی‌که دوستان و اقوام دورتر، هدیه‌های سبک‌تر تهیه می‌کنند. بودجه را در نظر بگیرمهم نیست هدیه چقدر گران است، نیت خیر و صمیمیت مهم‌تر از قیمت هدیه است. هدایای سنگین‌تر (برای فامیل نزدیک عروس یا داماد) اقوام درجه‌یک معمولاً وسایل ضروری خانه را برای تخت جمعی می‌آورند، مخصوصاً وسایلی که عروس و داماد تا آن زمان هنوز تهیه نکرده‌اند. وسایل سنگین خانه: ماشین لباس‌شویی یخچال کوچک (یا حتی یخچال بزرگ در بعضی خانواده‌ها) جاروبرقی تلویزیون LED بخاری برقی مایکروویو یا پلوپز برقی چرخ‌گوشت یا همزن برقی جارو برقی کمد لباس یا قفسه طلا و زیورآلات؛ نشانه‌ای از ارزش و محبت در برخی خانواده‌ها، به‌ویژه در میان اقوام نزدیک یا بزرگ‌ترهای خانواده، رسم است که در مراسم تخت جمعی، طلا و زیورآلات به عنوان هدیه برای عروس تهیه می‌شود. این هدیه‌ها معمولاً نمادی از محبت، احترام و آرزوی خوشبختی برای زندگی آینده عروس هستند. زیورآلاتی که هدیه داده می‌شوند، بسته به توان مالی خانواده می‌توانند شامل موارد زیر باشند: پلاک اسم انگشتر طلا (معمولاً با طرح ساده یا نگین‌دار) گردنبند یا زنجیر طلا گوشواره‌ یا نیم‌ست طلا النگو یا دستبند طلا هدایای متوسط و معمولی (برای اقوام و دوستان دیگر) وسایل خواب: پتو (یک یا چند عدد) بالش و ملحفه ست تشک فومی روتختی‌های تزئینی وسایل آشپزخانه: ست قابلمه (استیل یا سرامیکی) زرفشان یا دیگ پلو ست چای‌خوری و قاشق چنگال سینی تزئینی و لیوان بلور وسایل شخصی عروس: لباس زیبا ست حوله بدن و صورت ست شانه، آینه، سشوار لوازم آرایشی ساده وسایل عمومی خانه: پرده رومیزی یا جانماز ظرف‌ سبد لباس، سطل زباله هدیه نقدی: در مراسم تخت جمعی، هدیه نقدی یکی از انتخاب‌های رایج و محترمانه است. بسیاری از مهمانان، به‌ویژه بزرگ‌ترها یا کسانی که وقت کافی برای خرید ندارند، ترجیح می‌دهند مبلغی پول را در یک پاکت زیبا بگذارند و به عروس و داماد تقدیم کنند. این نوع هدیه چند مزیت دارد. اول اینکه عروس و داماد می‌توانند با آن، وسایل دلخواه خود را تهیه کنند. دوم اینکه از تکراری شدن هدایا جلوگیری می‌شود. و سوم، برای مهمانانی که از راه دور آمده‌اند یا مشغله زیادی دارند، راه ساده‌تری است. برخی خانواده‌ها حتی به‌صورت گروهی پول جمع می‌کنند و یک هدیه نقدی مشترک می‌دهند. اگر هدیه نقدی با احترام و سلیقه، در یک پاکت تزئین‌شده و با کارت تبریک همراه باشد، می‌تواند بسیار تأثیرگذار و محترمانه باشد. سخن پایانی تخت جمعی فقط آوردن هدیه نیست؛ نمایانگر مهر، عشق و همدلی خانواده‌هاست. با هدیه‌ای که با احترام و سلیقه آماده شده باشد، شما در ساختن زندگی مشترک یک زوج جوان سهمی زیبا خواهید داشت.